Met de bruiloft van Will en Kate vandaag, en
aangezien hun zelf veel aandacht van alle nieuws senders zullen krijgen,
heb ik besloten om mijn aandacht aan een puppie update te besteden.
Deze update is van de nest van Fena en Beli.
Die pups zijn nu bijna 5 maanden oud.
Ik heb er 3 hier thuis aangehouden:
Buddy, Molly en Lucy.
Alle drie doen het geweldig bij de schapen en zijn prettig puppies.
(Had ik niet anderes verwacht, broertjes en zuzjes van Stormy...)
Sophie is naar een schapen houder gegaan in centrale Alberta.
Met haar gaat het heel goed. Jacqui, haar eigenaar belt regelmatig en vertelt hoe het met haar gaat.
Zij zei dat ze best intelligent was in vergelijken met een andere grote witte, Franse berghond ras...
Hier is Sophie, onder de koepel met "haar" ooien.

Vara, in tegendeel is de beste maatje van Bill en Becky.
Zij is naar Montana verhuised en leeft een leven van luxe.
Haar eigenaars hebben een Saloon en zij is daar de vaste begroeter van de  saloon bezoekers.

Deze email heb ik onlangs van Becky gehad:
She has started her puppy obedience classes and is doing fabulous!  So many people have commented on her calm and laid back nature. There are about 25 other dogs/puppies and she just lays at my feet until we need to get up and practice.  Of course they all think she is a Great pyrenees....but I set them straight.  She is the happiest warmest puppy I have ever had!  She never jumps on people and just wiggles everywhere.  She sits really well on command already and always comes when called.  I can honestly tell you that Bill and I have never had such a well adjusted people person dog ever.  If you could guarentee this terrific attitude for any pups she would have--I could sell them in a heartbeat.  I would love another one or two myself!

 Is that from her father's genes?  Or the combination of the two? I remember the other male you had from the east coast and he was so hyper.  How are the other pups from this litter?  Are they as wonderul as Vara?  I know you are using them as Guardian dogs--but I tell you, they make  the best pets too!  Everyone loves Vara!

 Thanks for raising her for us....she is so loved by all of us--especially Bill!   He takes her everywhere. She loves being with him too.

Mira woont in Manitoba, zij heeft een week lang met een schapen vracht wagen rond gerijden voordat zij eindelijk bij haar nieuwe familie aankwam. Na wat kleine opstart problemen (beetje dominant over de andere hond) lijkt alles nu goed te gaan met Mira. Zie hier:
Just a brief update. Mira and Kaylee seem to be getting along great. The other day they started their day off with Kaylee licking Mira’s muzzle and Mira licking Kaylee’s. Then  within in five mins. they began their daily play fighting biting each other and wrestling. Kaylee has become more active in trying to assert her seniority but I’m not sure Mira is overly convinced that Kaylee should have any special status. In any event they’re enjoying each other’s company.

Grady is naar New York state gegaan, hij is daar ook in een luxe leven beland. 
Hier is een deel van een email dat ik van Heather heeft gekrijgen:
Just wanted to let you know that Grady is doing great.  He has adjusted to his life here quite easily.  He and Willow are wonderful together.
 

Lucy, deelt haar wei met Katcha, 4 dek stieren en een koppel rammen. Zij doet het geweldig en is nu een grote lange slungel. Zij krijgt meer de bouw van mama, denk ik.

Molly, is een dikke vette super lieve pup. Zij laat de kaas niet van haar brood eten en heeft een sterke eigen wil.
Niet te min is zij een super leuke, modderige pup! Molly deelt een wei met Stormy, Snowy en Fena plus ruim 600 schapen.

Buddy, is wat terughoudend en zeer gehecht aan zijn lammetjes op stal. 
Hij is iets minder mens gericht, maar niet te min een hele fijne, grote lobbes.

Zoals jullie kan zien, doen ze het allemaal goed en alle eigenaren lijken zeer tevreden met hun sarplaninac pup.
En dat maakt mij weer blij!

Naast alle kijkers zijn er ook wel doeners.
Die zijn degene die durven op de rug van een speciaal, gefokte bokkende stier te klimmen,
of een grote sterk en krachtig paard te proberen te rijden voor 8 seconden.
Dit zijn de sterren van de rodeo.
Roy is een doener.
Hij heeft dit jaar meegedaan met de
Wild Pony Races.
De bedoeling is dat er een team van 3 kinderen een wilde shetlander moet vasthouden,
een kind is "anchor" die zorgt dat de pony vast wordt gehouden,
een andere kind probeert de pony bij zijn hoofd vast te pakken en kind nummer drie moet er op springen en de pony rijden.
De team die snelste dit klus klaar krijgt wint.
Alle kinderen moeten een helm, bodyprotector en handschoenen dragen.
Zie hier hoe dat is geindigt, Roy heeft een groene fleece trui aan.

 

Dus, hun poging om "Scruffy" te rijden is geeindigt in een No Score!

Er waren natuurlijk meer "no scores" dat weekeind.

 

Naast alle wilde "rides" waren er natuurlijk de barrel racers, de ropers en  de bull doggers

Daar was natuurlijk veel bling bling, chaps, wranglers, stoere praat en
vooral veel blauwe plekken..

En heel veel stress momenten,
Vooral voor deze bull rider die behoorlijk werd rond geslingerert door deze stier..

Afgelopen weekeind was het weer de Spring Rodeo in dorp.
Dat is altijd super gezellig naar een lange winter.
Iedereen in dorp komt kijken naar de kunsten van deze cowboys en cowgirls.
Sommige meiden zoals deze:

komen vooral,
om naar deze te kijken:

Of uit te hangen met hun:

Ik, in tegendeel gaat kijken naar hun:

of hun:

Maar iedereen in High Prairie gaat altijd kijken naar deze jonge, toekomstige
bull riders:

Deze "muttin busters" worden weer,
op hun beurt, 
zeer goed in de gaten gehouden door hem:

Zoals jullie kan zien het is vooral kijken en bekijken worden op de eerste rodeo van het jaar!
Deel 2 komt nog..

Onze dugout heeft nu water.
En, als er water in de dugout is,
dan komen de eenden.
Het is even een eenden festijn bij ons:

En dan andere Maandag ochtend nieuws:
Ik  hoop dat jullie allemaal veel choco eieren en paas hazen heeft ontvangen!
Het was afgelopen weekeind rodeo bij ons in dorp, dus daar wilde ik eigenlijk een blog over doen, maar
ik moet nog door 3524987652 foto's kijken en,
ik ben niet eens halver wegen,
dus dat wordt een blog voor later deze week.
Het sneeuw verdwijnt nu aardig snel met temperaturen van plus 15 graden.
De kinderen hebben nog maar 7 weken van school voor de grote zomer vakantie.
Ravensbrook Jet is verkocht, mijn kippen kunnen nu weer veilig los op de erf.
Hier gaat alles zijn gangetje.

Waarom is het altijd zo dat de witte puppie,
het smerigste poten heeft?

Wij hebben nog veel sneeuw, maar nu ook grote modder poelen,
Ik vermoed dat de modder eigenlijk de eerste teken dat voorjaar echt in aantocht is.

Onze Katcha is ook gehecht aan haar "kudde".
Alhoewel zij niet zo dicht op kan liggen als Buddy met zijn lammetjes,
is zij altijd in de buurt van haar stieren en rammen te vinden.
Ik blijf deze interacties tussen verschillende sorten dieren geweldig vinden,
hoe lief ze voor de lammeren en kalveren kan zijn,
hoe aggressief en woest  worden ze als ze een coyote ziet.

Nature teaches beasts to know their friends.
~William Shakespeare

Kijk eens op deze site:
Peter Dettling
Deze man is een van de top natuur fotograven in Canada.
Zijn werk hangt in verschillende gallerieen over de wereld en hij heeft  werk gepublisserd in echte toonaangevende publicaties. Ook , hangt beelden van hem in  de American Museum of Natural History in New York  en Smithsonian National Museum of Natural History in Washington, DC.
Zijn passie, naast nature fotographie, is ook te schrijven over de interacties tussen mensen en de wildernis en vooral hoe dat,  in de nationale parken in Canada weleens heel negatief voor de wilde dieren uitpakt.

Hij heeft een aantal boeken geschrijven en een van deze boeken is
The Will of the Land.

Een boek vol met beeldschone fotographie werk!
Hij is ook een van de weinig fotograven die de wilde wolf in Zwitzerland heeft gefotografeert.
Kijk eens naar zijn site,
je zult niet teleurgesteld zijn.

Nu, dat wij toch over fotografie heb,
kan ik ook melden dat Jodie Sware ( een lokale prof, fotograaf) en ik samen een foto club in High Prairie gaat beginnen!
Wij gaan kijken of wij een aantal andere liefhebbers kan vinden en dan samen een aantal activiteiten kan orgaiseren om onze eigen beelden werk te verbeteren.
Als ik naar de foto's van een aantal fotograven ziet, zoals Peter, dan wil ik gewoon huilen.
Zo prachtig en indrukwekkend.
Ik moet nog zo veel leren.
Maar ik hoop dat deze foto club mij zal helpen te verbeteren,
en dan kan jullie mee genieten van de resultaat.
Onze eerste avond samen is op 10 Mei en ik verheug mij nu al op!

Wij hebben nu een Lente Sneeuw storm gehad met nog meer sneeuw!
En tussen al dit, hebben wij meer kalfjes gekrijgen.
Zo zijn de cijfers nu:

Eerst een drieling, een is dood gegaan, dus dat is nu een tweeling.
Dan een eenling.
Nog een eenling,
weer een,
dan een tweeling,
met gevolg dat er nu een kalf aan de fles zit en,
vandaag weer een  kalfje.
 Zijn moeder heeft hem in de bossen verstopt en die kan ik nu niet vinden.
Dat heeft zij afgelopen jaar ook gedaan, heeft weken geduurt voordat de kalf tevoorschijn kwam...

Maar om dat lente gevoel vast te houden hier een paar foto's van de kalfjes:

Net een uur oud.

Melk het witte motor..

Mama, wacht op mij..

Deze blog staat in de teken van brand.
Afgelopen week is hier een huis van een oudere man afgebrand.
Zijn huis is een paar km van onze boerderij.
Ook moest ik deze week een stukje doen voor de krant
 van de vrijwillig Brandweer mannen.
Ik moest naar een kleine gemeente  anderhalf uur van ons van daan,
en dacht dat Roy dat mischien leuk zo vinden om mee te gaan.
Wij hebben dus een moeder/ zoon avond gehad met de brandweer mannen.

Overal zat Roy met zijn neus boven op,
hij vond het geweldig om alles te vragen en mee betrokken met hun oefening te zijn.

Hij mocht samen aan de slang hangen en overal water spuiten.
Is dat niet ieder jongens ze droom?

Hij heeft geleerd hoe om de hoeveelheid water te regelen..

En toen hun klaar waren,
hebben de mannen van Wanham Brandweer, Roy gepromoveerd naar
CHIEF, e met deze titel hoort ook een helm.
Roy kreeg zijn eigen brandweer helm.
En  was natuurlijk apetrots.
 De helm mocht mee naar bed,
naar school,
op de boerderij.
Kortom, voor hem was een droom even werklijkheid geworden!
En ik vermoed dat de brandweer een toekomstig vrijwilliger er bij krijgt!

Hooi is afgelopen jaar een scharste geweest,
dat niet alleen, het is ook heel duur geweest om balen te kopen.
Dus, vindt ik het  terecht om een baal hooi op een voetstuk te plaatsen,
al is het maar een voetstuk van ijs!

Zoals jullie kunt zien begint het sneeuw al aardig weg te smelten.
De kleinen dugout is volgelopen en nu is het wachten tot de grote dugout vol is.
Dan kunnen wij weer water op stal  krijgen..

De "runoff" of smelt water van de sneeuw gaat best langzaam, afgelopen jaar was de sneeuw echt in een paar dagen weg.
De dagen zijn mooi met 5-8 graden maar het vriest nog overnacht en dat vertraagt dit process.
Wij hebben nog veel sneeuw te gaan maar je kunt nu weer af en toe aarde, gras en machines terug vinden nu dat de sneeuw aan het verdwijnen is.

 De school bus dienst gaat zijn service uitbreiden.
Niet alleen gaan ze de kinderen van de schaapsherder meenemen naar school,
maar voort aan ook de schapen!

Volverwachting kijken de schapen uit de raam.

Tooot, tooot, tooot

Zoals met alle kinderen de eerste keer op de bus gaat het lossen soms wat chaotische.

Maar met wat aanmoediging gaat het goed.

Met wat aanpassingen aan de binnenkant,
is deze bus uitgerust met het nieuwste en modernste interiour voor deze doel groep!

Blogs

Zoals vele al weten schrijft Eric af en toe een Blog op Boerderij.nl (boerenblogs), deze week heeft hij een geschrijven dat voor ons heel ingrijpen was, niet alleen  door wat is gebeurt maar ook omdat wij direct met deze vrienden van ons, en hun honden,  te maken heeft. Ga daar eens kijken (www.boerderij.nl)  als je meer hierover wil weten.

Verder, heb ik goed naar de poll vraag, de antwoorden en emails gekijken en heb besloten om twee blogs bij te houden.  Een in gebrekkig Nederlands en de andere in Engels. Voor nu, zullen ze waarschijnlijk bijna het zelfde zijn maar mischien in de loop van de tijd zullen ze een andere inhoudt gaan krijgen. De engels blog heet ook “Predator Friendly Ranching”. Ik wil met die blog meer aandacht geven aan boeren met roofdieren, natuurlijk  bijna dagelijks  verhalen van onze boerderij, af en toe een gast blogger erbij en wat verder op mijn pad komt!

Dus, als je nieuwscherig ben dan kan jullie altijd ook hier terecht voor een lees fix.
Deze blog heet Predator Friendly Ranching, omdat ik dit belangrijk vindt, natuur en wild waren voor mij ook belanrijke overwegingen toen wij ging emigreren.

http://predator-friendly-ranching.blogspot.com/

 Nuttelose informatie:
De ganzen zijn weer terug.
Wij hebben nog een kalfje.
Eric is weer op pad met schapen naar Camrose, een rit in afstand van Uden naar Parijs, even gauw op en neer...
De sneeuw smelt weg. Onze kleinen dugout is vol, nu nog de groter.
Overall is er modder.
Lammeren prijzen zijn erg hoog.
De vakantie van de kinderen is weer voorbij.
Erica (mijn vriendin) droomt erover dat zij naar Canada gaat emmigreren.
Om haar te helpen heeft Roeby (mijn buurvrouw) een website gemaakt:immigrate2 alberta.
Er zijn al meer dan 63 wolven dood geschoten met de premie jagt hier in deze gemeente.
Als je een  brief wil sturen dat je dat onterecht vindt, dan This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it mij voor de adressen.
Ik zou dat heel erg waarderen als er een aantal brieven van buitenland ook gestuurt zouden worden.
Ik zag een stel herten midden door dorp lopen vandaag..
En nu moet ik weer aan de slag.

Dit is mijn favorieten uitzicht,
genomen met de camera op mijn telefoon.
Maar niet te min, dit zou ik eignlijk de grooste deel van mijn leven willen doen.
Het wereld ontdekken vanaf de rug van mijn paard...

En aangezien de kinderen voorjaars vakantie hebben,
en de zon schijnt lekker vel,
en de tempertauur redelijk aangenaam is,
en omdat ik dit graag doe,
en de kinderen het ook graag doet,
zijn wij bijna ieder dag een stukje wezen paard rijden.
Afgelopen zondag hebben wij een lekker rit bij Johan en Karin gedaan, over de nog bevroren meer gerijden. Daarna, lekker bij Johan en karin gegeten.
Vandaag was het alleen de kinderen en ik en wij hebben gezellig een uurtje samen gerijden.

En met dit lekker weer, komt ook het nodige gekkigheid aan pas,
zie wat Roy kan doen!
Hij kan, denk ik, zo naar de circus!

How to train your Dragon, 
ehh, ik bedoel hoe train je een stier?
Afgelopen jaar hadden wij wat ervaring opgedaan hoe om een stier te temmen.
Met Rocky 2 ging dat best goed en Roy heeft veel prijzen met hem gewonnen.
De show dagen van de 4H club van de kinderen beginnen nu aan te komen, dus de stieren moeten nu leren lopen aan een lijn, ze moeten gewassen worden, gepoest en geborstelt  en ze moeten show klaar gemaakt worden.

Jess heeft een zwart Angus stier calf van onze eigen kudde, hij heet Blackie Angus of wel Bud. Hij is eigenlijk altijd wel heel lief en kalm geweest. Jess kon snel met hem kroelen en dat lopen aan de lijn gaat redelijk. Soms sleurt hij haar door de stal heen en dan wordt zij af en toe verplet door hem. Maar Jess houdt goed vast en na een tijdje geeft Blackie het wel op.

Met een beetje aanmoediging van Roy aan de start einde  van Blackie, loopt hij wel netjes rond. Aangezien de kinderen nu “Spring break”  hebben van school hebben de kinderen tijd om meer aandacht aan hun stieren te geven.

Herinner jullie Killer/Demon/Rocky 3, de nieuwe stier van Roy?

Zijn 2011 stier lag op een  dag dood in zijn hok en aangezien  wij al onze kalveren had verkocht moest wij een stier ergens anders kopen. Die hebben wij van vrienden Johan en Karin gekocht maar deze Rocky 3 blijk best pittig om het zo maar te zeggen...
 Hij heeft Roy proberen te schoppen, kop stoot te geven, verpleten en vertrappen. Rocky 3 heeft niet een rustig en braaf karakter. Roy was behoorlijk bang van hem en het heeft HEEL VEEL aanmoediging van mij  gekost om Roy zover te krijgen dat hij met Rocky kon werken. 
Naast de tijd dat Roy er mee  heeft gewerkt heb ik ook veel  met hem gedaan om hem iets meer betrouwbaar te krijgen.

En dat heeft gewerkt, Roy kan er nu aardig wat met Rocky doen, hij heeft geleert wat Rocky lekker vind (zijn billen krabben) en dat gebruikt hij om Rocky te temmen.

 Ieder dag moeten de kinderen hun stieren uit hun hok halen en  elkaar helpen om met hun stieren te lopen. Over ruim een week moeten de stieren  worden geschoren en gepoest worden. De stier van Jess groeit al aardig maar die van Roy wat minder, hij is niet gek op zijn eten en daar gaat veel ernergie op in zijn drukke gedrag. Ik denk dat Roy dit jaar niet in de prijzen zal vallen, maar werken met Rocky heeft hem wel heel veel geleerd en vooral leren met zijn angst, van deze beest, om te gaan. Hij is tenslotte maar 10 jaar oud, maar deze stier heeft hem wel de nodige levens lessen al geleerd!

Mijn ochtend begint met  de moose weg jagen van onze hooi.



Meestal als die mij hoort, dan begint ie al weg te wandelen.
Soms doet Beli mee helpen met hem wegsturen.

 Dan ga ik meestal de koeien graan voeren, en daar moet ik de eekhoorn wegsturen dat ik de poort binnen kan.
Die is best een eigenwijs beestje, en zit vaak Alaska en Tosoxs te treiteren.
Als hij een foutje maakt ( en daar hopen de honden op)  is die een sarplaninac snack!

Deze eekhoorn heeft ook wel een grote mond naar de koeien toe.
.
 

 Als ik dan naar achteren rij met de tractor om hooi of stro te halen dan kom ik deze coyote tegen.
Mijn sarplaninac wensen dat hun, hem ook zo tegen komt...in hun wei.

  

Deze avond ging ik even op de koffie bij onze buren, die hebben een Whitetail plaag.
Overal herten op hun boerderij.
Nu, worden ze betaald om een aantal balen aan de herten  te voeren (om ze te helpen overleven tijdens deze barre winter),
maar dat er zo veel herten op deze gratis maaltijd af zou komen,
wist hun ook niet.
Soms lopen er meer dan 200 rond!

Genoeg hertjes gezien?

En zo kom ik door mijn dag door...

Heb jullie ooit gemerkt hoe dingen soms stiekem op jou pad komen?
Nee?
Ligt dat alleen aan mij dan???

Maar goed, toen was het Maart en nu ineens is het April!
En wat in April gepland staat is…
de kalf tijd bij ons!
Help.
Al ben ik een tijdeje bezig geweest de koeien in de gaten te houden en overleggen met Eric dat wij de koeien mischien op stal ging doen. (Maar dat kan helaas nu niet meer,  onze dugout (waterpoel) is droog  en dat houdt in dat wij nu ook geen water op stal hebben…)

Zonder dat ik dat echt in de gaten had was het vandaag 1 April en dus kon de koeien beginnen met kalveren.
Toen ik de koeien ging voeren zag ik die een kalfje meteen…
En toen, kijk ik naar achteren en daar stond nog een koe, weg van de kudde.

Ik ging daar kijken en daar had zij ook een piepklein kalfje.
Bij de eerst kalf stond er geen moeder bij,
dus had ik al een tijdje tussen al de koeien gelopen maar kon echt geen andere koe vinden die had gekalfd.

Toen ik bij die koe  kwam lag er wel een derde, kleinen kalfje erbij, dood.
Nu heb ik 3 kalveren en maar een kanditaat als moeder.
Heb zij toch een drieling gehad??
Dus, liep ik weer naar voren om kalfje nummer 1 te halen en bij deze moeder te zetten.

Zij is wel blij met allerbei  kalfjes dus die mocht ze van mij houden, aangezien ik geen andere potentielle moeder had.
Dus, nu had wij ineens een tweeling.

Nog een paar flesjes biest erbij gegeven en nu officieel is de kalf tijd begonnen.

Gelukkig hebben de kinderen een week voorjaars vakantie en kunnen mooi meehelpen.
Jess mocht gelijk beginnen met kalfje knuffelen..

Zoals jullie kan zien gaat het niet zo lang meer duren voor deze mama koe..