Vorig week had ik een blog gemaakt over weet wat en wie je eet.
Nou vindt ik dat wij dat ook door moet trekken naar onze honden.
Deze winter hebben wij een oude koe van Johan en karin gekrijgen om aan de honden te voeren.
Eric had een "bonding moment" en de koe mocht nog langer genieten van deze leven.
Ieder dag bracht wij haar een emmertje graan en hooi. Eergister besloot zij dat zij genoeg van deze leven had en heeft ons verlaten.
Aan Eric de taak om haar nu kort te maken voor de honden.

Zoals jullie kan zien, genieten de honden (niet alleen de sarplaninac krijgen vlees, ook de border collies) van hun biefstukken..
Fena en Tosoxs

Beli en Stormy

 

Fena probeert haar vlees een eind weg te brengen,

en soms is de vlees bijna groter dan de hond, zie Lucy

Vrijdag was hier in dorp een dekstier veiling.
Dus, daar zijn Eric en ik even naar toe geweest om te kijken hoe de stieren het deed.
Dit veiling heet "Pride of the Peace Bull Sale"
en is een veiling van twee stamboek fokkers hun  stieren.
Die een fokt Angus stieren en de andere Charollais.

De hoogste bidder betaalde  3700 voor een twee jarig charollais stier, de hoogste bidder voor een angus stier moest 3200 dollar neer tellen voor een jaarling zwart Angus stier.

 En, de stieren wachten het allemaal maar af..

Ik zal beginnen met een Foto van de Dag:
(deze was vorige week gemaakt en reflecteert niet de huideige weer!)

 

Heel soms,
en liefs niet te vaak,
verlaat ik onze boerderij om naar dorp te gaan.

Dus, toen ik vorige week in dorp kwam dacht ik om even een paar foto’s van onze hoofdstraat in High Prairie te maken.
Deze is de hoofdweg, west.

En deze is de oostkant, de blauwe gebouw is de bieb.
Hier zie je een van de twee verkeers lichten die wij in dorp hebben!

Om even wat statistiek van onze regio te geven voor degene der dat leuk vinden:
Onze gemeente MD of Big Lakes is zo groot als de helf van Nederland (qua vierkanten kms).
Er wonen in deze gemeente ongeveer 6000 mensen.
Dat is gemiddeld 0.4 mensen per vierkanten km, in NL is dat 397 per vierkanten kilometer.
(Volgens wikipedia, die wij weet niet altijd heel betrouwbaar is...)

Onze dorp heeft 12 kerken , 6 scholen, twee supermarketen, diversen tankstations, twee “dollar” winkels, apoteken, bieb, John Deere zaak, auto handlaars, groot hout fabriek, bioscoop, western winkel, bloemen winkel, bouw en klus winkels, ijs schaatsbanen,recreatie center en nog veel meer...
..eigenlijk alles wat je nodig zou hebben.

Onze dorp heeft recent besloten om een nieuwe digitale aankondigings bord te plaatsen, die kost 70 000 dollar.
 Nu, als wij door dorp rijdt weten wij hoelaat het is, de temperatuur en welke vergadering er zijn dat week.
Zie hier:

Ook hebben wij een leuk museum.
Dat duurt ongeveer 20 minuten om door heen te wandelen en dan heb je die ook gehad.

Een terug kerende aktiviteit voor ons,
 is dat wij water voor onze huis in dorp moet halen.
Wij hebben geen leiding water, wel water voor het vee maar niet schoon water voor in huis.
Ieder week moeten wij een paar keer met een tank achter op de truck naar dorp om water te halen.
Aangezien onze water truck even uit de  running is (kapot slagetje…) moeten wij water met deze kleine tank halen. 
Dit is een klus dat in de winter niet heel prettig is door dat de water vaak bevriest voordat je thuis ben en dan heb je even werk om die slang weer warm te fohnen, dat de water uit de tank kan.

(En, ja, de auto is vies, vergeet niet dat wij 8km op een grind weg moet rijden om van onze boerderij op de harde weg te komen...)

Nu, dat jullie dat heb gezien kan ik weer snel terug naar onze boerderij!

Ga eens met jou muis over de foto's ..

Door de jaren heen zijn wij mensen, meer en meer vervreemd geraakt van de oorsprong van onze eten.
Zo, weten veel kinderen niet dat een koe dood moet, om een hamburger te kunnen eten.
Veel beseffen niet eens dat melk uit de uier van een koe komt.
Veel eten is gewoon niet meer herkenbaar in zijn oorspronklijke vorm
en is gevuld met alle sorten ingredienten dat wij niet eens uit kan spreken.

Maar gelukkig, hier in Alberta, hebben ze niet van dat sort hele absurde regels.
Hier mag je je eigen vee slachten en lekker zelf opeten zonder problemen
en een overvloed aan regels.
In zommige staten in de VS en ook in Nederland is dat verboden.
Een hele beste vriendin van mij in Africa zei altijd tegen mij:
Als je een dier lief heb, dan moet jij die zelf opeten.
Dat klinkt vreemd, maar zij heeft gelijk.
Een dier die je zelf slacht wordt thuis, tussen zijn maatjes gedood.
Die heeft niet de stress van naar de markt gaan, vreemde mensen, weer een vrachtwagen, duizende kilometers op transport
om dan ergens ver weg geslacht te worden.

Wij nemen dit concept van "weet wat je eet" een stapje verder.
Wij kennen onze biefstukken bij naam,
dat is niet alleen weet wat je eet.
Maar ook weet WIE je eet!

Ik denk erover om deze blog in het engels te gaan schrijven en will weten wat jullie hierover denk.

En dan heb ik dit nog:

En doordat wij nu al een paar dagen veel wind  (en sneeuw) heeft, gaat dat  sneeuw  overall rond waai en en vromt dan diepe "snowdrifts", zo diep op plekken dat de school bussen niet rijden.  Gister kon de bus onze weg niet in komen en vandaag rijdt geen een bus. 
Dat houdt in dat de kinderen niet naar school gaan.
Feest voor mij, maar de kinderen zijn er niet zo blij mee,
nu moeten ze thuis wat meer klussen op de boerderij
en,met de wind en sneeuw is dat ook geen pretje!
Eric moest vanochtend nog iets eerder uit bed,
om met onze tractor sneeuw van de weg te schuiven dat hij naar zijn werk kon.
Donderdag, zou het beter worden zeggen de weer goden..
wij wachten het maar af.

Jippie, de eerste dag van lente,
en daar worden wij zo blij van dat wij hebben besloten om een middag te gaan ijs vissen!

Wij zijn naar Snipe Lake gegaan en ik heb weer tienduisend foto's gemaakt...
Dus hier volgt een stap voor stap gids om te gaan ijs vissen.

1. Ga even bidden, voordat je de ijs op rijdt met de auto van de baas.

2. Zoek een plek op de meer dat niet te druk is en ga daar een gat door het ijs boren.

 

3. Bewonder jou gat!

4. Zorg dat je echte visjes heb als lok ass en zorg dat ze ontdooid zijn, voordat je gaat vissen.
Een bak bevroren visjes aan de haak hangen, valt niet mee!

5. Als moeder,
blijf je bij jou zoon,
die anders bang is dat hij de Loch Ness Monster op gaat vissen.
Samen kijk jullie dan in dat gat terwijl je tegen je zoon zegt dat er geen enge monsters in dat meer zijn...

6. Vergeet niet af en toe te genieten van de lente weer
en natuurlijk van de uitzicht midden op de meer.

7. En dan is het wachten en wachten en hopen en wachten

 8. Aangezien dit een familie uiting is, gaat iedereen met een hengel,
vissen in zijn eigen gat!
Dit soort aktiviteiten heet in onze gezin "bonding".

9. Deze onderste foto vindt ik diep verontrustend op alle fronten.
Meer kan ik er niet over zeggen..
Of dat de zonnebril is, of de muts, of de houding of dat rood met blauw plastic hengeltje,
ik kan dat niet specificeren.
Mischien is het gewoon "Dorky".

10. Dan eindelijk buigt de hengel van Roy en hij roept kei hard
"ik heb er een".
Mama springt uit de verwarmde truck,
papa rent om Roy te helpen,
Jess kijkt uit de raam naar de vangst van Roy.
En wat blijkt: zijn haakje was vast gekomen op een stuk ijs.

11. Ach, dan beginnen de mannen weer overnieuw,
totdat Eric en Roy besluiten dat vissen in de zomer eigenlijk leuker is..
in ieder geval warmer!!

12. En de enigste wat ze gevangen had was een dode aas visje in een andere gat...



 Maar , niet te min, wij hadden dat lente gevoel te pakken!

Molly is verhuisd naar de wei met de stieren en rammen,
 en gister is Lucy ook verhuisd.
Zij is samen met grote broer Stromy bij al de ooien gegaan die nu geen lammeren hebben.
Lucy neemt haar nieuwe taak wel heel serieus op.

Lucy, lijkt sprekend op Stormy als puppy.
Ik voel dus een band ontwikkelen...

Zij heeft dat "ver weg blik" in haar ogen.
Zij gaat ook altijd heel netjes voor zitten als ik foto's wil maken.
Dat is een eigenschap dat ik erg waardeer in mijn honden!

Zij is wat minder ondernemend dan Molly.
Volgens de kinderen is zij een "wuss" in Nederlands zou dat een watje zijn.
Maar dat geeft niet, ooit zal zij groot en sterk zijn...



net als, Stormy.

Vandaag kwam ik in de stal en zag onze jaarling Spirit zijn laste adem nemen.
Hij is dood gegaan aan de gevolgen van colic (buikpijn).
Spirit was geboren tijden een woeste sneeuwstrom,
hij was niet van ons en zou,als die oud genoeg was om gespeend te worden,
terug gaan naar de vorige eigenaar van Q-Tee.
Maar later, heeft deze man Spirit aan ons gegeven.
Spirit is altijd een beetje een wilde geweest.
Hij heeft zijn jeugt doorgebracht op de heuvels noord van High Prairie, samen met zijn moeder en wel twintig andere merries en veulens. Hij is daar groot en sterk gewoorden op die uitgestrekte weilanden.
In het najaar kwam hij terug naar ons en heeft de winter lekker op stal mogen zijn.
Daar hebben wij hem proberen te temmen.
Wij kon hem aaien maar hij wilde nog geen halster aan hebben.
Vandaag is die dood gegaan.
Hij zal altijd een "Free Spirit" zijn.

Maar hij is niet de enigste deze week.
Ook is Tijgertje de poes overleden.
Ook zij lag gewoon dood en bevroren op de inrit.
De leven van een boerderij kat is vaak kort, maar zo kort hadden wij ook niet verwacht.
Eric had een gangetje gemaakt dat onze 3 katten de warme pomphuis binnen kon gaan tijdens deze barre winter.
Die werden regelmatig geknuffeld en hadden altijd voer te beschikking.
Ze hadden een luxe leven voor een "barn cat".
Waarschijnlijk is zij onder de motorkap van de truck gekropen en toen ik weg rijdt is dat haar dood geworden.

N

En, zo gaat het leven
soms is het  een emotioneele acht baan.

...kloppen hun harten als ze horen dat de gator nadert.

Die weten dan dat eten onderweg is en dat is een van hun hoogte punten van de dag.
Wist jullie, dit?
Onze koeien hebben een voer hek waar ze van eten en kan vrij kiezen waar ze willen staan.
Dezelfde koe neemt ieder dag dezelfde plek.

Die wachten op "hun plek" dan ook netjes, todat ik de graan en erwten mix uitstrooit,
ze proberen niet voor te dringen of zo.
Bij de visboer op de markt gaat dat wel anders!

Koeien zijn ook ontzettend nieuwscherig,
doe its anders dan anders,
en ze komen dan even kijken.

Ga, op de grond zitten en ze komen allemaal kijken naar jou.
Als je dan beweegt zijn ze dan ook meteen weg.
Nadat de koeien hun graan , erwten en miniralen hebben gegeten is het tijd om ze hooi te voeren.
Hier worden ze ook weer heel blij van.
Als ik met een baal inrijdt in de wei, dan rennen ze gezellig mee.
Eigenlijk lopen ze gruwelijk in de weg, maar goed, dat is niet anders.
Het houdt in dat je gewoon op moet letten met de tractor dat je niet met ze botst.

 Wij hebben nu een paar weken dat alles even wat rustiger is.
Het dagelijks werk is hoofdzakkelijk voeren.
Over een paar weken beginnen de koeien in April te kalveren, de volgende groep schapen moeten worden gescand op dracht en die beginnen dan weer in Mei te lammeren, Q-Tee krijgt een veulentje tussendoor, de rammen gaan weer dekken en de lammeren die nu op stal staat moet worden geeent en gespeend.
Dus, ik neem nu even wat pauze om weer op adem te komen voor de volgende golf  van drukte.

In mijn leventje, heb ik een aantal ziels verwanten.
Lad  is mijn trouwe, iets wat depressieve border collie.
Hij is mijn schaduw,
waar ik ben is hij,
hij loopt altijd erg dicht bij mij
en ik struikel daarom regelmatig over hem.
Stormy, is mijn andere zielsverwanten.
Hij is ook mijn maatje, maar anders dan Lad,
deelt hij dit band ook met een paar honderd schapen.
Waar hun zijn is hij ook te vinden.
Als de schapen niet oplet dan struikel hun over hem.



Een tijdje geleden had ik foto net als die hierboven gemaakt van Fena bij de schapen,
maar helaas was die niet zo scherp.  Gister kon ik weer een sortgelijke
foto maken maar nu kon ik wel scherp stellen. Yay!
Deze keer was het niet Fena maar Stormy die in de picture was.

Onze dekstieren en dek rammen zijn BFFs.

Die eten samen,
die slapen samen
en worden samen door Fena, Snowy en Molly bewaakt.
Nou is het zo,
die kunnen eigenlijk best goed op zich zelf passen,
maar de honden vinden het geweldig om "betrokken" te zijn met deze taak.

De stieren en rammen zijn echt perfecte leermeesters voor de jonge pups.
Die doen erg voorzichtig en ze letten op waar ze lopen.
Gister liep Molly nog onder de buik van de grooste stier, en heel voorzichtig zette hij zijn poten neer.
De rammen bokken niet naar de pups het gaat allemaal heel gemoedelijk.
 De honden, schapen en stieren zijn echte BFFs!
(Best Friends Forever)

Puppy Molly is vandaag verhuisd.
Zij, Lucy en Buddy waren samen de drie muskateers
en haalde behoorlijk veel kattekwaad samen uit.


Dus, werd Molly verhuisd, aangezien zij de puppy was met het meeste lef.
Zij is nu naar de wei buiten.
Zij heeft als gezelschap: haar mama, haar loopse tante, 18 rammen en 3 dek stieren.
Molly's maatjes:


Als buren heeft zij een oom en 250 schapen.
En zoals de gezegte zegt;  de gras  is altijd groener  aan de andere kant van de raster,
...dat geldt ook voor honden voer...


 Het gaat best goed met Molly,
 moet ik zeggen.

Hey! hoi Moose,
ben je weer hier?


Alles goed met jou?
Ben jij  deze winter ook nu bui? Vanochtend was weer een knaller van -32C.
Ik ook, van mij mag de lente beginnen.



Heb jij tussen onze hooi balen geslapen gister avond tijdens de sneeuwstorm?
Niet te veel van de hooi eten, dat is niet goed voor jou.
Doe nou niet zo verlegen, kom te voorschijn dat  iedereen jou kan bewonderen.



Moose, loop nou niet weg, ik doe je niks.



Moose, weet je wat gek is?
Zaterdag gaan ze de klok verzetten naar zomer tijd (geen grapje met een pak sneeuw en -MIN heel veel graden!),
Ja, ja Moose, ik weet dat de grote honden altijd flink naar jou blaft als je hier ben, zo weet ik dan ook dat jij hier staat.
Trouwens, je ziet er niet slecht uit hoor.
Ok, dan, doei tot de volgende keer, let op voor de wolven, ok?

Dat, wist jullie zeker niet, eh?
Dat ik hier met  moose praat...

Mischien heb ik nu officieel last  van Cabin Fever!

Fijne weekeind geweenst!

Nou begrijpen wij,
dat veel schapen houders in Nederland,
zich niet in kan denken hoe dat is om met veel roofdieren, 
en een kudde schapen samen te kunnen boeren. .
Sporadische worden kuddes in NL door loslopende honden aangevallen en dat komt dan bijna altijd  in de krant.
Er zijn haast geen schapen boeren die in NL hoeven te vrezen voor 25% verlies van hun kuddes door roofdieren.
Er is geen cultuur in NL om grote, waakse honden los bij een kudde schapen te zetten.
Hooguit komen ze dit sort tafferelen tegen op vakantie in Italia of in de bergen van Frankrijk.

Maar bijna iedereen heeft dat, ooit als kind, gezien hoe dit in zijn werking gaat.
Iedereen kon wel lachen om de kunsjes van Ralph de wolf, Wile E coyote, Sam the sheep-dog and natuurlijk Roadrunner.

Om even jeugd herinnering op te halen en tergelijketijd de functie van goede kudde bewaak honden uit te beelden heb ik(special voor jullie) you tube afgestruind om passend filmpjes te zoeken. De enigste verschil  met deze films is dat onze honden niet in en uit kloken, die moeten 24/7 waakzaam blijven.

Woolen Under Where:
Dim lights Embed Embed this video on your site

 en

A Sheep in the Deep:
Dim lights Embed Embed this video on your site

en

Ready, Woolen and able:
Dim lights Embed Embed this video on your site   

Geweldig toch! 

 En dan een boodschap voor hem en zijn maatjes..

Pas op "Sam" aka Stormy is altijd "on guard"

Veel bloggers hebben een dag dat ze dan Woordeloos Woensdag,
of Minimale Maandag,
of Zinlose Zondag noemt.

De Zin-lose Zondag spreekt mij het meeste aan!

Dus, dacht ik aan deze trend mee te doen met mijn  bijna Woordelose Woensdag.
Doordat ik dan "Bijna"heb gebruijkt zal ik de aantal woorden beperken  voor mijn foto van de dag.

Onze Nederlandse buren hebben een autotje te koop.
Martien is auto monteur dus af en toe komt iets op zijn pad,
  en zoals een goede Hollander hoort,
kan hij de kans van een beetje handel niet voorbij laten gaan.
Dus, hij had deze auto te koop gezet en om maximaal reclame voor te doen hij die bij een kennis langs drukke snelweg 2 geparkeerd met een bord  te koop en de telefoon nummer erbij.

De type auto blijft nog een tijdje geheim,
hij wilde niet meteen alles erover kwijt:

Wordt dit de nieuwste Canadian Idol??
Afgelopen zaterdag moest de kinderen naar de 4H Distrikt wedstrijden met hun speaches.
Roy won zijn onderdeel en Jess en vriendin Sam,
waren twedes met hun presentatie.

Maar voor mij had Roy al veel eerder gewonnen....
Bij de opening ceremonie van deze wedstrijden doen ze  altijd de Canadeze volkslied
"O Canada" zingen.
Maar niemand doet dat graag.
Dus, heeft Roy zich opgegeven om de volkslied te zingen voor een hele zaal vol met mensen.
Was hier en daar een beetje vals maar niet te min heeft hij het toch maar weer  gedaan.

Kijk en geniet:

Dim lights Embed Embed this video on your site

...in de gekkenhuis,
waar je alle vormen van gestoord kan vinden.

"Men" zegt dat de border collie super slim zijn, en daar ben ik soms mee eens.
Hoog begaafd en gek zijn,  zitten erg dicht bij elkaar.

Zoals jullie weet heb ik ooit psycologie gestudeert en daar heb ik nog steeds af en toe baat bij,
Ik geeft jou de volgende voorbeelden:
Solo:
Heeft last van een Obsessief-compulsieve stoornis ,
ieder keer dat ik voorbij rijdt met de gator dan doet  hij net alsof hij die gator gaat vermoorden,
en dat keer, naar keer, naar keer, naar keer, naar keer…zonder effect.
 Wie ik?

En dan Lad, mijn ziels verwanten, mijn maatje,
Maar Lad lijdt aan depressie,
vooral als hij niet dicht bij mij of de schapen in de buurt is, dan is die erg depressief.

Hyperactief Attention Deficit Disorder ofwel ADHA:   Glen, dat ben jij!
 Hij is net als een Duracell konijntje die gaat en gaat en gaat...

Narcistische stoornis dat kan alleen maar Ravensbrook Jet zijn.
 De wereld draait om haar, ik, ik ik… en liefs met een paar kippen erbij.
Ik en alleen ik, ik luister naar niemand en buig naar niemand, ik, ik ,ik
 Ik.

Sheego is manische,
die is altijd een blije kip, yippie!
Het leven is goed, ik kan de wereld aan, hoera ,
Yes, go girl go.

Schizofreen Zac, soms luisterert mijn andere helft beter.


Angststoornis: Joe
Joe gaat diep , heel diep met zijn angsten,
jou zou het niet zeggen,
alleen de afgevreten haar aan zijn lijf getuigt van donker aangsten..

Paranoïde persoonlijkheidsstoornis: dat is Kim wel.
Alles gaat goed tot dat de alien schapen haar wil achter volgen…
 Spook waar?

Streak is een beetje Bipolar: dan ben ik blij en dan wil ik jou in de billen bijten,
an ben ik blij en dan wil ik mijn eigen in de billen bijten
dan ben ik blij en dan …

Sheila( heeft last van Post-traumatische stress-stoornis): ooit was zij stabiel, en meestal is zij stabile maar als  Sheila een nest puppies heeft en zij dan een blonde meisje ziet , dan weet je niet wat jij ziet of hoort. Zij raakt helemaal in panic, wat gebuurt is…weten wij niet maar zij leidt zeker aan PTSS en zij is in therapie hiervoor.

Echo: hij lijkt normaal
maar ook hij heeft een donker duister kant.
Hij is de Stalker!
Hij ziet alles,
volgt alles met zijn ogen,
hij weet wat je doet,
hij heeft jou email, 
hij weet waar je woont,
hij kijkt, loert en stalkt!

 Eigenlijk als ik dit allemaal bekijk
 dan weet ik dat alle border collies  een Borderline persoonlijkheidsstoornis hebben.
 Alleen wij zien en weet dat
 en wij laten hun lekker in hun waan!
 Zo zie je maar,
er is een fijn lijn tussen gek en geniaal!

Zegt "men" ook niet iets over
dat baasjes en honden op elkaar lijken???

“Here’s the thing…sometimes we’re the storm to people around us.
And sometimes we’re the shelter.” –author unknown

Het leven op de platteland, is niet altijd een feestje.
Neem vandaag,
de dag begon met een lauwe -32C  en eindigte
met een blizzard,
overal sneeuw, wind en kou.

Als ik s’ochtends naar buiten gaat en de ijs pegels hangen aan de binnen kant van de deur,
 dan beloofd de dag wat, vindt je niet?

Ik kom in de stal en de nu 3-4 week oude lammeren liggen gezellig bij elkaar in de diepe stro,
ik zucht een diepe zucht van opluchting dat ze door de nacht zijn gekomen.
Dat denk ik in ieder geval,
 totdat ik de lammetjes overeind jaagt en er ligt een dood, onder al de andere slapende lammetjes.
Gewoon dood en er is niks dat ik er aan kan doen.

Ik begin dan maar met voeren en merkt dat de een verwarmde water bak, nog wel verwarmt,
maar er komt geen water meer.
De pijp dat de grond in gaat (op bijna 3m diepte) is blijkbaar bevroren, dus geen toevoor van water en
dan kunnen de schapen geen water aan.

Ik moet dan eerst door 20cm dikke ijs bikken om bij de pijp te kunnen komen om daar een warmte lamp in te kunnen hangen,
en dan maar hopen dat die snel ontdooit. Meestal duurt dat wel een paar dagen...

Door dit, moet ik nu een groep schapen, 2 stieren, een jaarling paard en een paar honden water met een emmertje  geven.
Werken met water bij -32 is geen pretje.
Zeker niet als ik dan van de een kant van de stal naar de andere kant met de emmers moet lopen.

Ik wil graan gaan pletten om te voeren..
maar de olie in de tractor is zo dik als boter,
ook al staat de tractor een paar uur op de verwarming,
dus schijft alle werk door met een paar uur, totdat de tractor weer wil starten en de olie vloeibaar is.

Er zijn op dit moment 4 teven loops.
Alaska en Snowy en border collies Sheila en Streak.
Nu, heb ik Sheila en Streak een tijdje in de veekar gezet om zeker van te zijn dat ze niet perongeluk gedekt wordt.
Alaska en Snowy haat elkaar en kunnen niet bij elkaar in de buurt zijn zonder om elkaar te willen vermoorden, en ik dan hun!!
 Dus, heb ik alle honden moeten verzetten.
Maar door de hoge sneeuw, kunnen  de honden zomaar over de rasters stappen. 
Ik kan er niet op vertrouwen dat de reuen braaf achter 20 cm blijven als er een loopse teef in de wei ernaast staat.
Dus, morgen moet de teven naar de stal.

Door dat de teven loops zijn, zijn nu ook al de reuen helemaal gek.
De border collie reuen doen alleen maar domme dingen, luisteren niet en lopen de heledag te klapperen met hun tanden,
en dat, is niet van de kou!
De Sarplaninac reuen zijn grommerig, elkaar aan irriteren en de gemoederen lopen hoog op.
Ook bij mij!

Ik ben een beetje ziek (niks ergs), maar ik heb
 niet de luxe om een dag uit te zieken en in bed te liggen.
Nee, de enigst wat ik kan doen is mijn prioriteiten veranderen,
maar naar buiten en aan de slag zal toch wel moeten.

Geloof mij, ik klaag niet, wil geen sympathie, of bloemen
ik wil alleen dat jullie weet:
dat, het leven  niet altijd een feestje is!

Maar als je een puppy ben,
dan is ieder dag een feestje!

De kinderen doen mee hier met een jeugd club en dat heet 4H.
Dat is een international orgainsatie en is heel groot hier en in America en  schijnbaar ook in Japan!
De kinderen doen aan bepaalde projecten mee, onze kinderen doen paard, stier en kleinen motoren.
De 4H verwacht ook dat alle kinderen zich as vrijwilliger beschikbaar stelt voor minimaal twee goede doelen per jaar.
Die zijn ook verplicht om een dag de berm van een snelweg schoon te maken en ze moeten allemaal een voordracht doen.
Afgelopen weekeind was het "Public Speaking" deel van hun club aktiviteiten.
De kinderen worden gejureerd op hun voordracht.
De beste twee in ieder leeftijds categorie gaat door naar de distict wedstrijden.

Jess en haar vrienden Samantha deed samen een presentatie over hoe dieren mensen helpen.

Die waren eerste in hun categorie.
Roy deed een powerpoint presentatie over de Titanic:

En hij won zijn onderdeel.
Onze kinderen hebben niet zo last van verlegenheid,
die blijken dus mondig genoeg te zijn!
Dus, nu moeten ze aankomend weekeind het weer overnieuw doen.
En wij dan ook...mmm
Goed gedaan kids!

Bijna Lente?

Over 21 dagen is het lente,
yippie,
kan niet wachten.
Volgens de weermannen hebben wij zeker nog twee weken van ijzig koude weer,
tussen de -20 en -30 en dan gaan wij heel hard hopen dat lente vroeg gaat beginnen dit jaar.

Dat stukje (dat ik weken geleden over heb geblogd) stond deze week in de Libelle, en sinds dien heb ik best veel aardig en lieve emails gekrijgen van wild vreemde mensen uit Nederland.
Ook, wel emails van mensen die wij kennen,
en die zijn ook aardig en lief.
 Maar de mensen die ons niet kennen vragen allerlei vragen dus heb ik besloten even een korte opsomming te geven van mij leven, vooral voor de nieuwe lezers.
Voor de "oude" lezer, gaat naar beneden scrollen voor de blog van vandaag.

Even de kern punten voor alle mensen die mijn blog voor de eerste keer leest:
Ik werd best veel jaren geleden in zoning en warme Zuid Africa geboren. (ik mis de warmte wel, vooral in winter op de Canadeze tundra…).
Mijn vader was een rechter en mijn moeder had een tuincentrum,
maar ik wilde boerin worden of (als alternatief) dolfijnen trainster.
Ik heb een “Bachelor of Science” degree van Universiteit en mijn studie richting was..
psychologie.
Ik ben inmiddels een bekwame schapen fluisteraar.
Ik heb altijd een grote liefde voor alle dieren gehad, er is geen dier die mij niet interessert. Mijn favoriete sender is dus Animal Planet.
 De liefde voor dieren en vooral honden ben ik mee geboren. Ik ben geen ras fanaat maar mijn voorkeur ligt wel bij werkende honden. Ik vindt border collies geweldig maar ook andere veedrijvers. De Sarplaninac is ook een bijzonder ras maar het had ook een andere ras kunnen zijn dat onze schapen beschermt van alle roofdieren.
Ik rij graag paard, maar dan vooral in de zomer hier.
Na, mijn studie ben ik op vakantie gegaan (met mijn hond) naar Europa , in NL heb ik mijn partner Eric leren kennen en samen hebben wij een grote schapen begrazings bedrijf op gestart.
Wij hebben twee super leuke kinderen, Jess en Roy, Jess is een meisje en niet een jongen zoals in dat stukje staat…
Na, 18 jaar in NL gewoond,
hebben wij besloten (naar lang wikken en wegen) te emigreren naar Alberta, Canada.
 Wij zijn (samen met al onze honden)  in 2008 naar High Prairie in noord Alberta verhuisd. Hier zijn wij weer een schapen bedrijf opgestart.
Als het aan mij lag, zouden wij in de bergen, super afgelegen wonen, waar je eerst 3 dagen te paard moet gaan, dan twee dagen te voet om bij onze houten cabin in de bossen te komen.
Eric en de kinderen waren er niet mee eens?? Dat kan ik nou niet begrijpen!
 Dus, dat plan gaat nu op mijn “Bucket list”.
 
Ik begon toen met bloggen om vooral familie en vrienden een kijkje in onze leven(maar vooral de leven van onze dieren), te geven, Ik blog voornaamlijk over allerlei dagelijks dingen. Ik maak bijna ieder dag foto’s hier op de boerderij. Ik maak foto’s van de maan, de honden, schapen, paarden, kinderen, kippen, koeien, bomen, sneeuw enz…eigenlijk van alles,
 en daar schrijf ik over. Mijn NL is niet super, maar dat is dan ook niet mijn moeder taal. Dus, je zal veel spel, taal, typ en grammatica fouten tegen komen als je deze blog leest maar dat moet je maar voor lief nemen.

Op mijn bucket list staat ook cursus fotographie doen, trouwens, en schrijven en ...

Ik mis Nederland niet ,
maar wel onze familie en vrienden,
en hagelslag en zachte zoete drop en kibling van de vis boer..
Ik mis gezelligheid van onze vrienden die zomaar binnen kwam wippen om even een bakje koffie te doen.

Onze leven is nu hier, en ik deel dat graag met jullie.

En nu, terug naar mijn blog van vandaag:
Dus, zoals ik zei het is bijna lente.
ik denk dat de honden ook dat lente gevoel hebben?
Zie hier:
Dit is Zac, hij vraagt zich af hoe hij van Wales, in Nederland en dan dicht bij de noord pool terecht is gekomen?
Maar hij verlangt ook naar de lente..

Sheego, heeft in Canada een baard van ijs gekrijgen :



Echo is een geboren en getogen Canadees, hij wil wel aan zijn twede lente beginnen nu:

Voor een schapen werkende border collie valt er niet zoveel te doen in de winter, dus de collies hebben maar besloten om voor de Yukon Quest en de Iditarod te trainen, en dat gaat best goed:



Dus, wij zullen door gaan met trainen aangezien de winter nog niet voorbij is.