Ik weet niet of ik kom of ga, zo druk hebben wij het.
De dagen zijn erg lang, en met 18 uur dagen lijken er geen eind aan.
Wij hebben besloten om 18 koeien, met hun kalveren te verkopen.
Die zijn een eindje verderop verhuisd maar voordat dat kon gebeuren moesten ze worden gesorteerd, de juiste calveren bij de juiste koeien, oornummers in brengen bij kalveren die niks hadden, correl meer dicht timmeren om te zorgen dat ze niet ontsnappen en dan  pas kon ze worden verkocht.

Dan als de nieuwe eigenaar komt, moeten de koeien in de chute (sluis), oornummers worden gecontroleerd en de koeien worden gebrandt merkt.

De koeien weten dat iets ergs gaat gebeuren...

En die hebben gelijk..

Natuurlijk doet dit pijn, maar het is wel de veiligst manier om jou eigen vee te identificweren, oornummers kuunen heel makkelijk eruit gehaald worden, brandmerken worden wel overal gecontrolleerd. Hier is iemand die een full time baan heeft als "brand inspector", die moeten zorgen dat geen gestolen vee op de markten verhandled worden. Een brand merk is voor altijd.

En dan als ze klaar zijn, dan is dit het resultaat:

En dan andere dagelijkse dingen:
mijn internet is nog steeds een ramp!
Wij krijgen ongeveer 10-12 lammetjes per dag.
Water probleem is nog niet opgelost.
Lente is volop bezig en ziet er prachtig uit.
Morgen hebben de kinderen hun stier show en veiling.
Jess komt vanavond terug van Toronto.
Ik heb het druk.
Morgen heb ik het druk.
Zo, druk dat ik maand juni nog niet aan kan maken...
sorry.

EINDE!

Met Farmlife bedoel ik niet dat spelletje dat op Facebook word gespeeld,
maar wat dagelijks hier gebeurt  op de boerderij.
Hier is weer een foto tour:
Vandag is mijn werkhond Sheila. lad is een beetje moe en met een recente klap van een koe, vond ik dat hij een paar dagen rust nodig had. Dus, Sheila is mijn trouwe werkhondje.
Eigenlijk is het altijd heel fijn om haar mee te nemen. Niet alleen omdat zij veel werk kan verzetten maar omdat zij de perfecte maat heeft om handig in de tractor te passen.

Mijn Lad is twee keer zo groot en neemt dus veel meer ruimte in de tractor in. Sheila, past perfect ergens in een hoekje.

Een nadeel van Sheila meenemen is dat zij echt heel raar doet als je een foto van haar wil maken. Alle gele paardenbloemen geven een mooi achtergrond om een zwart wit hond op de foto te zetten en dan doet zij dit...

De schapen zien er zo kaal uit meteen naar het scheren, maar een paar weken later ziet het allemaal weer wat normaler uit.
Wij zijn weer volop aan het lammeren weer en verwacht  ongeveer 220 ooien dat nu hun lammeren moeten krijgen.
Hier zijn de niet drachtig groep dat nu gedekt wordt:

Nadat ik de schapen heeft gevoered,
worden Fena, Lucy en Molly en de 4 dek stieren bedient.

En aangezien ik van order houdt, vindt ik alles netjes op een rij wel net zo netjes!

Als hun klaar met  zijn met eten, dan ga ik bij Katcha en Snowy langs.
Katcha gaat super, zij ontwikkelt zich als een super brave en betrouwbare bewaaker.
Katcha heeft veel rust en je vindt haar altijd ergens bij de schapen of koeien  liggen.

Gister is nog een van de laste kalveren geboren.
Deze is van een vaars dat nu haar eerste kalf heeft gekrijgen.
Zij is een super moeder en alles gaat goed met mama en baby:

De kuikens die wij afgelopen winter heeft uitgebroed, zijn vooral haanen.
Die lopen overal los bij en zijn best vier.
Die zijn vooral mooi,
niet echt nuttig.



En dat was weer,
met veel gedoe van het internet weer deze editie van Farmlife...

Onze Jess is vandaag 15 geworden!
Yay.
Bedankt voor de telefoontjes en emails!

Onze satelite internet verbinding is stuk aan gaan, dat houdt in dat mijn blog mischien niet zo regelmatig zal zijn. Er zijn dagen dat wij geen verbinding hebben en zoals nu weer wel even...
Helaas is de satelite monteur in dat gebied van de bosbranden en hij mag niet naar huis, dus het kan wel langer duren voordat mijn problemen zijn opgelost. maar niet te min, blijf i het maar proberen...

Deel 2 van de kinderen en hun paarden weekeind:

Na een fijne en leuke zaterdag met de 4H paarden club,
was zondag de dag voor iedereen, ook de ouders!
Er was een lange trail ride geplanned waarbij iedereen, kinderen, ouders, ooms, tantes, vrienden en kennissen allemaal mee mocht gaan rijden.

De route was door de Jackpines te noorden van High Prairie. Er waren in totaal meer dan 20 ruiters.
Was super gezellig en een leuke afwisseling van alleen maar werken op de boerderij!

Hier is Roy weer terug op Jughead:

Mijn paard Allie, (aka Bodybuilding Barbie ) en ik geniet van de uitzicht:

 En naar dit rit zouden wij een BBQ hebben maar door het vuur verbod is het een salade avond geworden. Super gezellig en lekker om weer op paard te zijn.

Wie komt deze zomer mee rijden?

Deze weekeind stond in de teken van paarden,
en vooral de kinderen en hun paarden!
Dit weekeind was hun finale "achievenemnent" dag voor de 4H.
Zaterdag moest de kinderen een sort test doen om te laten zien dat ze alles wat ze geleerd heb dit afgelopen jaar ook echt snapt.

Dus, donderdag avond is Smokey helemaal in bad gezet om haar super schoon  te hebben. De kinderen hadden al de tuig al gedaan.
Zaterdag ochtend waren wij vroeg bij en toen kon Roy beginnen aan het wassen van Coke, een leen pony aangezien zijn Jughead kreupel was.

Nadat alle paarden klaar waren moest de kinderen zelf omkleden en zich op maken voor hun eerst klas.
De kinderen waren in hun rij nivo groepen ingedeelt.
De eerste onderdeel was Showmanship.
Daar gaat het om hoe goed jij jou paard kan presenteren aan de jury.

Jess was twede in haar groep en Roy met zijn dikke pony Coke, eerst.

Daarna kwam de rij onderdelen.
De eerste onderdeel was Horsemanship.
Hier moeten ze een patroon rijden, op de juiste moment stoppen, draven, wisselen, stappen enz..
Beide kids deedt het super en Jess en Roy won dit onderdeel in hun respectieve groepen.

Jess krijg de opmerking van de jury dat zij "picture perfect" op een paard zit en dat zij "very pretty op een paard was..."

De laste test onderdeel was de trail course.
Dat is een soort hindernis parcour die ze afmoeten liggen.
Over een brug, door een poort, achter uit door de palen enz...

Hier was Roy derdes,
hij wist niet dat hij een hindernis overnieuw moest doen als het mis ging de eerste keer,
maar niet te min ging dat goed.
En Jess won deze klas in haar groep.

Dus, voor de kinderen een geslaagt en leuke dag!

Dag twee volgt nog...

Eind Mei staat in de teken van veel aktiviteiten van de kinderen.
De einde van de school jaar komt in zicht,
Jess gaat een week met haar klas naar Toronto,
 en de 4H aktiviteiten worden afgerond.
Hier wil ik mee beginnen.
Zoals jullie weet doen Jess en Roy 3 projecten bij de 4H, die doen stier, paard en kleine motoren.
Dit weekeind hebben hun  de Paard Achievement Day.

Dit is een sort show waarbij de kinderen worden beoordeelt hoe goed ze geleerd hebben afgelopen jaar.
Deze week moest de kinderen alle tuig poesten. De saddels moet blinken, de hoofdstellen smetteloos zijn en natuurlijk de paarden helemaal op en top verzordt en schoon.

En Roy natuurlijk ook.
Hij heeft een paard van iemand kunnen lenen om te gebruiken,
aangezien zijn Jughead mank loopt.

Gister avond hebben de kinderen de was ruimtes van de lokale arena gehuurd om de paarden en Jess haar stier te kunnen wassen, dus die zijn er klaar voor, fris, schoon en ruiken als een bloemetjes wei!

Over stieren gesproken, er zijn een aantal besluiten  deze week geweest.
De stier van Roy gaat niet showen op de Stieren dag. Hij is nog steeds te gevaarlijk en probeert Roy met best veel regelmaat te verpletten. Roy is zeer bang van hem geworden en helaas weet deze stier dat. Wij hebben besloten voor Roys zijn veiligheid, en ook van de andere kinderen, dat Rocky niet zal showen. Wel, jammer aangezien Roy (en ik) heel veel tijd aan deze stier heeft besteed, maar zo is beter. Geen onnodige risicos nemen.
Jess gaat wel haar stier showen.
Ook niet de makkelijkste stier...

Dus, nadat deze besluit was gemaakt, kon Roy weer lachen van opluchting..
Niks is mooier dan een kind dat lacht!

Onze Joe heeft een nieuwe baas gevonden,
maar helaas kon deze man hem niet houden van zijn baas,
dus is die terug gekomen en is opnieuw opzoek naar een nieuwe eigenaar..

Onze prachtige veulen, dat alleen maar mooier wordt, heeft een naam.
Niks met Vrijdag de 13de , regenbuien of dat soort dingen..
Roy heeft gewoon voor:
"Crackers"
gekozen.
Ik vindt het een super naam, Jess vindt het niks, en voor Eric maakt het niks uit.
Crackers is slim en best braaf, zij is niet zoals haar wildebras broertje Spirit.
Mischien is dat ook omdat wij haar nu al halter mak heeft?

En dan ook weer even gauw een koffie praatjes lijst,
anders komt er geen eind aan deze blog...

*Deze week is een beetje een rampen week geweest, ik heb mijn hoofd 2 keer gestoten op de pinnen van de voorlader, de tractor weer vast gereden in een andere gat, de water kar met een 5000l water tank half om gekipt, griep, en een helehoop andere ellendige dingen.
Het werd zo veel dat ik uiteindelijk gewoon om moest lachen,
zo erg werd dat!
* Opa en de rest van de familie...
Jess is wel een beetje teleurgesteld dat zij niet een felicitatie van jullie heb ontvangen met het halen van haar theorie voor haar rijbewijs...
*Deze weekeind is de Mei lang weekeind, dus de kinderen zijn vandaag en maandag vrij.
*De kinderen en ik heb een groeten tuin ingezet.
*Schapen beginnen dit weekeind te lammeren.
*Wij hebben mischien een koper voor onze koeien.
*Jess is volgende week jarig, zij wordt al 15!
*Eric is volgende week jarig en wordt...
laat maar.

Ik zal nu een eind aan deze elle lange blog maken.
Mama beer loopt hier nog in de buurt rond.
Eric heeft haar pas gezien en deze foto's van haar gemaakt:

Ok, ik weet dat dit gewoon en zwarte stip met 3 kleine stipjes is in de verte,
maar echt waar het is wel een beer...
Fijne weekeind!

Toen Eric dit zag,
zei hij dat ik  de traktor niet heb vast gereden,
maar had begraven!

Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik wist dat hier een diepe gat zat,
maar ik zag hem niet....
en toen was het te laat.
Maar om dit even in perspectief te zetten,
voor mij was een grote hooi baal om de koeien te kunnen voeren.
Ik zag helemaal niks voor mij.
Pas toen ik in dat gat rij,
Had ik een  "Oei" moment.

Maar, ik ben niet bang voor een modder gat,
dus heb de baal hooi maar gedumpt
en had met de bak van de traktor
proberen mij eruit te duwen en scheppen.
Maar helaas, was deze gat net te diep en net te plakkerig.
Er kom geen vooruitgang in.
Dus, terug gewandelt naar huis om dit allemaal aan Eric op te biechten.
Ik hoorde al zijn stem in mijn hoofd
"wie doet dit nou... hoe heb je erin kunnen rijden... enz, enz"

Het was een lange voettocht terug.

Dus, Eric heeft de andere traktor gestart en  kwam mij eruit trekken.
Maar aangezien hij  een man is,
moest hij toch eerste even kijken of hij er niet zelf uit kon rijden,
 en duwen en scheppen met de bak.
Ik zei al dat ik dat had geprobeert...
maar hij moest het zelf even proberen.
Nee, dat is hem ook niet gelukt.
De andere traktor erbij kon deze traktor ook niet eruit trekken.

Jeetje, dit wordt nu een hele onderneming.
Dus, een van onze (verre) buren, Dale gebeld om te vragen of hij ons kon helpen met een van zijn zware tractors,
"ons" eruit trekken.
Een paar uur later kwam Dale aangereden met een skidder.
(Hij dacht ook niet dat zijn traktor het zou lukken) 
Een skidder is een grote sterke machine dat in de bosbouw wordt gebruikt.

De koeien kijken aandachtlijk naar deze comedy/tragedy dat voor hun baal hooi uitspeelt!

En dan eindelijk,
komt er beweging in en onze traktor is bevrijdt van de modder gat.

En toen kon ik weer gaan voeren!
EINDE

 Naar een lange winter zien de schapen  een beetje rommelig uit.
Hun wol is lang en grauw.
De dagen zijn warm, de schapen hijgen iets meer dus het is hoog tijd om ze weer hun jaarlijks schoon maak buurt te geven.
Australier, Dwayne kwam weer om alle schapen te scheren.
Hij is niet de snelste, maar naar 3 dagen scheren (afgelopen week) zijn alle schapen weer kaal.
Helaas, is dat maar van korte duur,
de schapen krijgen meteen weer een oranje stip op de billen als ze in Juni gaat lammeren
en de schapen die nu gedekt wordt kregen een stip op hun schouders...

Eric en Dwayne hebben het meeste werk gedaan met het scheren dit jaar,
 dat ik alle andere dieren kon verzorgen.
Volgende week beginnen de schapen weer te lammeren,
de andere ooien lopen nu bij de rammen voor een Oktober lammertijd.

Hier een aantal foto's:

Eric bedient hier de wol pers, Dwayne scheert weer een schaap.

Deze ooi lammeren zien er wat verbaasd uit...
"What is net met ons gebeurt??"

En als alles klaar is mogen de schapen weer naar de wei,
helemaal fris en schoon.
En wij kunnen nu weer klaar maken voor de volgende lammertijd.

Op moment branden er meer dan 100 bosbranden in Alberta.

 High Prairie is nu in een "state of emergency" en dient als verzamel plaats van alle mensen die gedwongen zijn om voor de branden te vlughten.
Overal hangt er hier rook in de lucht.
Slave Lake, een stadje, waar ik ga winkelen met de kinderen, is verwoest.
Meer dan 40% van de dorp en huizen liggen in de assen.
Brandweer mensen van Ontario en Brittish Colunbia worden hier naar toe gehaald om te helpen,
maar de droge weer en harde wind belemmert alle pogingen om de branden te blussen

Door dat veel mensen weg moet waren alle scholen vandaag dicht, hun sport zalen worden gebruikt als nood opvang en de school bussen moeten mensen vervoeren.

Iedereen kijkt gespannen toe hoe dit allemaal gaat ontwikkelen, maar de laste nieuws is dat de ze de vuren niet in bedwang kunnen houden.

Nu liggen wij niet direct in de pad van de vuur dus wij hoeven (nu) onze eigen geen zorgen te maken, maar door de droogte kan dat weer snel veranderen

Hier zijn een paar foto's van de internet geplukt aangezien niemand daar in de buurt mag komen.

Dit is de gemeente huis van Slave Lake:

Hier is een kleine overzicht van wat hier in onze regio gebeurt met alle branden:

In the Lesser Slave Lake area alone, there are 8 wildfires burning out of control:

Wildfire east of Slave Lake is burning out of control and has burned approximately 2,000 hectares

Wildfire south of Slave Lake is burning out of control and has burned 15,000 hectares

 Wildfire north of Utikuma Lake is out of control and has burned 30,000 hectares

 Wildfire south of Gift Lake and Whitefish Lake is out of control and has burned 80 hectares.

Wildfire near Red Earth is being held and has burned 30 hectares

 Wildfire north of Slave Lake is out of control and has burned 30 hectares

 The Largest wildfire south of Kinuso is under control and has burned 3,000 hectares

 There are also out-of-control wildfires in the Red Earth Creek area and multiple forest fires north of Fort McMurray, which required the evacuation of about 1,000 oil workers.

Vreugt en verdriet  zitten erg dicht bij elkaar.
Gister waren onze harten nog vol van blijdschap over de geboorte van een veulentje en vanavond zijn wij erg verdrietig.
Onze Stormy is dood.
Hij was mijn oogappel, mijn vriend, de trouwe waaker over de schapen,
hij was perfect in alle opzichten,
en nu is hij er niet meer.

"Remember me and smile,
for it's better to forget,
than remember me and cry.”

Ik miss jullie ook hoor.
Wij hebben het zo druk gehad dit week, en dat gecombineerd met slechte internet verbinding helpt ook niet.
Ik heb een hele vracht blogs om te schrijven dus die zal ik dan met terug werkende kracht doen.

Vrijdag  de 13 is algemeen bekend als een ongeluks dag.
Maar wij zijn gespaard geblijven deze keer.
Eigenlijk was dat best een leuke dag, en wij waren aangenaam verast met dit schatje:

Lekker samen met mama uitrusten naar de bevalling:

 Q-Tee heeft een merrie veulentje gehad.
Afgelopen jaar had zij haar veulen gehad in een mei sneeuw storm en gister heeft zij haar baby in een zware lente regen bui gehad (35mm is gevallen!).

Hier zijn nog een paar meer van onze nieuwste baby op de boederij:

 

Roy weet nog niet hoe hij haar gaat noemen
maar als jullie idieen heb dan horen wij dat graag.

Deze foto's van Allison Chapman in Krygyzstan bengt veel herinnering weer in mij op.
Onze kudde schapen hoeden op de heide, door de stad wandelen, opletten voor verkeer, dagen erop uit met de kudde, de dijken in Eemness, de Slabroekse heide....
Zie hier deze kudde schapen dat verplaatswordt in K-stan:

Geweldig  deze "leid ezels" en gemengde kudde van schapen, geiten en ezels.

En dan even de berm in om de verkeer voorbij te laten gaan.

Deze mannen moeten hard lopen.
Er lopen achter aan twee kudde bewaakers erbij, maar ik mis toch wel een paar herdershonden.
Wat zou een collie weer toch handig zijn..

Ja, wat voor "ras" is dit hond? 
Hij lijkt wel veel op een centrale aziatische ovcharka.. en dat zou wel passen in dit gebied.
Deze honden brengen ook de herinneringen aan onze CAO "Koira" weer boven.

Weer dank aan Allison dat zij deze practige beelden naar mij mailt.
Ik weet zeker dat ik niet de enigste ben, die van deze beelden geniet..

Hier is een korte blog, wij hebben het super druk met schaap scheren
en ik heb dus geen tijd om te bloggen....
Deze blog gaat over transport en vervoer.
De goed nieuws is dat onze Jess haar theorie heeft gehaald en mag nu gaan leren auto rijden... YAY!
Deze hond heeft ook zijn rijbewijs gehaald:

Deze schapen worden vervoered:

 Deze foto heb ik van een kennis dat in Krygizstan woont, gekrijgen,
zij weet dat ik graag naar honden, wild, schapen en boerderij-achtig tafferelen kijkt.
Thanks Ally!

En vorig maand had ik ook deze foto op de blog gezet van aparte vervoersmiddelen voor schapen..

Mischien moet ik een verzameling beginnen...

Soms kom ik een beetje in het herhaling maar ieder keer dat ik een bepaalde dier tegen kom,
dan gaat mijn hart sneller kloppen, ik stop de auto, ik grijp naar mijn (vaak afwezig) camera om dat moment weer even vast te leggen..
Het zijn niet altijd grote dieren zoals beren,
soms zijn het dieren die ik bijna ieder dag ziet, maar toch is mijn reactie bijna hetzelfde als wat ik hierboven beschrijf!
Vandaag kwam ik:
verschillende vogel soorten tegen, een stel kanadezen ganzen, eenden, raven, bluejays enz..
ik zag ook een koppel elk (edelherten) in de verte:

En een groepje "mule deer",
dit zijn herten met grote oren dus de vergelijking met een muilezel..

En dan deze oude, magere whitetail deer..

en deze grote zwarte beest..
Oeps, geen "wilde dier", maar die kwam ik ook tegen.

Ik kwam een bever tegen,
maar voordat ik mijn camera op hem kon richten was die weg,
dus hier is de foto van zijn burcht en meertje..maar geen bever te bekennen.

Ook deze zeer, oude dier krijg ik vandaag als kado...

Ik krijg ook een paar extra tanden van zijn kameraden mee.
Helaas, heb ik hem niet in levende lijve kunnen zien, dan zo mijn dag weer kompleet zijn.

Aangezien wij problemen hebben met de water systeem (lek, halfvolle dugout, pomp die het niet doet enz...) wandel ik nu iederdag met de schapen naar een andere dugout op onze land. Dit uitstapje heeft niet alleen doel om de beesten water te geven maar om mij, de honden en de schapen weer voor te bereiden voor de komende graas seizoen.
Na de lange winter hebben de honden (en ik) geen conditie en zo kunnen wij weer hieraan beginnen.
De schapen moeten weer wennen dat ze  moeten lopen waar de honden dat wil,
en niet overal wild rond rennen zoals ze nu doet!
De vertrek punt is nog een beetje chaotische, doordat de schapen altijd eerste hun graan willen eten dus die rennen als een bezetenen rond, pas als wij door de poort ben dan worden ze iets kalmer:

Dat is meer orderlijk.
Hierna moeten ze  de hoek om en dan 600m langs onze raster lopen.
Onderweg komen wij nog wat water plassen tegen waar de schapen gretig uit drinken en hier en daar zijn nog resten van de winter sneeuw over.

Mijn werk honden zijn alleen Sheila en Lad dit jaar.
Echo en Solo zijn nog in training.
Ik mag van Jess haar Sheego gebruiken als het nodig is..
Hier is Sheila.
Zij is ontzettend camera schuw en gelooft echt dat als iemand een foto van haar maakt,
 haar ziel gestolen wordt.
Zij kijkt nooit in de camera.

En dan Lad, mijn trouwe maatje.
Soms vergeet hij dat de schapen hier in Canada geen Welsh Mountains zijn dat zeer licht voetig en snel zijn. Met alleen een beetje heen en weer rennen lukt het niet om ze aan de gang te krijgen,
soms moet de tanden toch aan pas komen!



Als de schapen bij de water poel aankomt dan gaan ze meestal niet meteen drinken maar willen graag de eerste sprietjes groen eten. Dus, moeten de honden moet ze verzaameld houden bij de poel, om ze te dwingen om NU te drinken. (Ik heb geen Engelen geduld...)
Hier gaat Lad ze weer bijelkaar halen.



En dan,  tafferelen bij de water:

En als wij hier weer klaar zijn, dan begint de tocht weer terug naar huis,
alles gaat in een rustig tempo terug.

April voorbij,
de sneeuw is gesmolten,
de grond, gras en modder is zichtbaar,
de eerste sprietjes groen beginnen nu te komen,
de temerpaturen zijn aangenaam.
Eindelijk lijkt winter nu echt klaar, en als winter voorbij is dan worden de beren weer wakker.
Gister heb ik mijn eerste beer weer gezien.
Een prachtig mega groot zwarte beer met drie jonkies.
Ik had geen camera bij.. en mijn camera op mijn telefoon deed het niet.
Dus heb ik maar een foto van de net geplukt..om toch een indruk te geven van wat ik zag.

Vorige week zag ik ook een bijzonder dier.
Die heet hier een Fisher.
Die is zwart van kleur en lijkt veel op een nerts, alleen is die bijna een meter in lengte!
Die zijn zeer schuw en je ziet ze bijna nooit.
 De enigste Fisher die ik ooit heeft gezien was een opgezette dier.
Dat was ook weer een Ahh moment voor mij!
Weer dankzij de internet is hier een plaatje van een Fisher.

Dus, mijn week is weer goed.
Als ik maar kan genieten van al de wilde dieren om mij heen.

Verder, hebben wij het behoorlijk druk met een paar koeien en hun kalfjes , Eric heeft zijn hand een tijdje geleden gebroken en ik heb mijn hand gister zwaar gekneusd.
Jess heeft een dans voorstelling afgelopen weekeind gehad en moet weer naar een dans festival komend weekeind.
Roy is weer op zwemles.
Eric heeft een oorkonde gehad als een van de top vrijwilligers hier in dorp en heeft nog de krant meegehaald.
De jeugd club 4H is weer druk met allerlei activiteiten.
Jet is verkocht en Joe heeft een nieuwe baas.
De schapen moeten eerdaags geschoren worden, de water moet gemaakt worden, er moet zand in de paden worden gereden, de afrastering gecontroleerd worden...kortom het wordt weer een drukke tijd!