Vandaag is Halloween.

Alle griezellige kinderen gaan nu van deur naar deur “Trick of treating”,
onze kids zijn nu met buuren Martien en Roeby op pad.
Ze halen een hoop snoep binnen op deze avond
, genoeg voor bijna een hele jaar!

Vandaag is ook Opa jarig.
Proficiate en nog vele jaren.

Neefje Niels, wij denken aan jou ( en jou papa en mama en broertjes) 
en hoop dat je snel naar huis kan!

Afgelopen dagen waren knutsel dagen.
Eric heeft een twede verdieping in onze veekar gemaakt dat hij nu meer lammeren weg kan brengen in een rit.

 

Roy vond dat de kitten eigenlijk een winter huisje nodig had, en heeft een apartament blok voor ze gemaakt.
 Twee verdiepingen hoog, met warm en zachte wol aan de binnenkant .
De poestjes hebben nu hun eigen flat!



Jess en ik moesten afrastering maken.
De koeien komen deze week naar huis en de wei moest af.

Voor degene die mij volgen op facebook of mijn engelse blog, hoef jullie niet verder te lezen...
Snowy is nu loops en die wil ik volgende week met deze kanjer dekken.
Ik verheug mij  nu al op een nestje pups!

 X

Duim voor ons dat dit allemaal wil lukken,
  aangezien Snowy en Vuk onervaren zijn,
zou dit best lastig kunnen zijn…
wordt vervolgt.

Oktober 29

HUG A SHEEP DAY

Dus, even morgen een schaap knuffelen en dan de leuke foto's naar mij mailen.
Ok?

Afgelopen weekeind zijn Eric en Ik opstap geweest.
Ik was ruim een jaar geledn uitgenodigt om een lazing to geven bij de Alberta Sheep Breeders Association te geven over kudde bewaak honden.
Deze weekend lang  symposium had verschillende speakers uitgenodigt om ook lezingen te geven over allerlei onderwerpen dat met schapen houderij te maken heeft. Er was een voer specialist (Woody Lane) vanuit  America aanwezig en een Australier (Richard Apps) die kwam vertellen wat ze allemaal doen en de vorderingen  die hun maken in de schapen houderij in Australia, enz
en ik dan.

Ik was goed voorberied en heb eerder publieke toespraken gegeven,
maar nu ineens stond ik op en begon te;
trillen,
mijn stem klonk raar,
ik kon niet meer ademen
mij hoofd was leeg,
ik wist niks meer.
Ik was echt nervous,
en ik weet eigenlijk niet eens waarom ik een mini "meltdown" had?
Ik voelde mij als een schaap die zijn kudde kwijt was geraakt!

Na, 15 minuten begon ik weer te functioneeren, en heb mijn verhaal verder goed en enthusiast af  gewerkt.
Eindelijk kon ik een beetje ontspannen en lekker over de honden vertellen.
Helaas, wist ik dat ik krap in de tijd zat dus er was geen tijd voor vragen na mijn verhaal, maar de mensen wist mij wel te vinden, na de lezing werd ik overspoelt met vragen en de meeste mensen vond het zeer leuk en informatief.

Achter af kan ik mijn eigen wel schoppen,
waarom die gekke spanning?

Maar goed, wie weet, als er een volgende keer is,
 dan  zal ik het zeker beter (moeten) doen!

Alles heeft zijn schoonheid, maar niet iedereen ziet haar

Mag ik even klagen dat het de laste tijd best druk is geweest.
Niet druk met hard werken maar eerder door allerlei kleinen klusjes dat moet gebeuren.
De meeste klusjes komen even onverwacht, zoals afgelopen Vrijdag zijn onze koeien gemengd geraakt met de koeien van onze buren Karen en Johan. Een jager had waarschijnlijk een poort open gelaten.
Dus, dat hield in dat wij er toch naar toe moet, de koeien uitzoeken en weer rasters maken en terug brengen naar hun eiegn wei. Jess, mocht du seen dag thuis blijven om meet e helpen met de kinderen.
Vandaag moesten wij weer terug naar de koeien om even te kijken dat wij inderdaad al onze koeien had, rasters weer naar gaan, water controlleren en genieten van de tijd samen paard rijden met de kids. Eric moest intussen helpen bij een “workbee” bij een vereniging.

Gister hadden wij een seminar dag van de Peace River Lamb Association, daar heb ik een lezing over kudde bewaakers gegeven. Dit was een generale repetie voor volgende week waar ik voor een wat grotere publiek dit toespraak moet geven.
Dat is dan een hele weekeind weg van de boerderij  om deel te nemen en een lezijng te geven bij de Alberta  Sheep Breeders Association. Aangezien ik kluizenaar neigingen heb vindt ik dat toch wel een hele opgave..
( en de kinderen blijven dan alleen thuis om hier alles te doen... voor hun dus ook een opgave!)

Deze week krijgen wij Hollands bezoek (dat is leuk),
moet naar de kapper (tijd verspilling, maar moet gebeuren!),
Roy heeft extra lees les (heeft hij nodig dus is goed!),
balen verzamelen (heel veel) 
en alle andere normale daglijkse klusjes..
Een ongeregeld week.
Ik hoop dat na volgende weekeind, alles iets rustiger zal worden.

Wij moeten onze lieve Buddy deze week ook even laten keuren bij de dierenarts, hij vliegt volgende weekeinde naar Nederland. Zijn nieuwe eigenaaren komen heen en weer vliegen naar Canada om Buddy te begeleiden op zijn reisje naar Nederland. Hij wordt de nieuwe maatje van Erika en Jacques.
Ik zal hem erg missen, hij is een super leuke hond.
Hier is weer even een oude foto van hem, dan weet jullie weer wie Buddy is:

Afgelopen weekeind heb ik wederom met de kinderen lekker paard gereden.
Daarna wilde de kids barrelracen, dus heb ik daar wat foto’s van gemaakt.
Beide Roy en Jess hebben plezier voor tien als ze dat doen.
Jess heeft al een hele hoop foto's van haar eigen op Faceboek gezet.
Hier is Roy op zijn "Oma" aan het racen.

Jess is nog steeds dolgelukkig met haar Loretta.

 
Bedankt ook aan Wim, die heel lief , een bijdagen aan Jess heeft aangeboden voor Loretta’s wintervoer!
Alle andere paarden zijn stik jaloers!!

Vandaag was Thanksgiving.
Dus, gister hebben wij genoten van een traditionele Thanksgiving maaltijd van kalkkoen en pumpkin pie.
Wij zijn natuurlijk erg dankbaar dat buurvrouw Karen zo goed kan koken ...
Helaas kon Eric niet bij deze maaltijd aanwezig zijn.
Zijn schapen handel doet het erg goed.
Deze weekeind had hij een paar hondered schapen gekocht en weer verkocht.
Hij had een kennis gevraagd die een grote cattle liner had (grote vee truck) om al deze schapen weg te brengen naar Camrose vandaag. Dat is een enkele reis van 7 uur.
Hij en Ken zijn dan vannacht rond twee uur vertrokken en ze zijn nog niet thuis.
Onze weekeind was vooral schapen weggen, sorteren, verplaatsen, vrachtwagens laden en lossen.
Yep, ik ben erg dankbaar dat wij een Thanksgiving maaltijd had!

Alle roofdieren hebben hun jong nu aardig groot gebracht.
Deze pubers zijn voort nu ook flink op jacht en werken zeker dat er meer actie nu is in de bossen.
De schapen hebben nu voort bijna de hele boerderij om af te grazen.
De coyotes houden dit allemaal goed in de gaten.
De sarplaninacs houden dan de coyotes dan ook erg goed in de gaten.
Om deze extra druk van de coyotes op te vangen heb ik nu vier of vijf sarplaninac samen aan het werk.
Deze week heb Katcha, Fena, Snowy en Vuk dienst.
Pups Lucy en Molly gaan om de dag mee.

De coyotes zijn echt een kat en muis spel aan het spelen.
De honden hebben dat goed door.
Er zijn avonden wij ik dan de sarpla's moet gaan halen, ze willen de weiland niet verlaten omdat ze weten dat er coyotes zijn.
Soms, moet ik ze echt naar huis bijna sleuren.


De schapen in tegendeel hebben hun routine goed te pakken.
Zodra dat de zon ondergaat, zijn ze allemaal thuis en willen hun nacht hok weer binnen.
Even samen een slokje water en dan is het bed tijd voor hun.

Deze onderste plaatje van Vuk waar hij ergens bij de schapen ligt doet mij erg goed.
Vuk is erg lang puber geweest en soms gaf ik het moed wel op.
Maar het lijkt dat hij nu langzaam gaat snappen wat zijn taak en doel in het leven is.
Vuk is altijd ADHD geweest, super high energy.
Staat echt geen moment stil, hij is meestal te druk om bij de kudde te hebben.
Door al zijn rennen kunnen de schapen niet rustig grazen.
Ik denk dat hij het nu begint volwassen te worden en ik ben dan ook trots op deze druktemaker deze laste dagen.
Meestal als hij mij ziet, dan springt hij overeind en begint als een gek te rennen.
Zie hier de rust...
de schapen staan vredig te grazen,
en Vuk,
hij blijft braaf liggen.

Vandag was een heerlijks herfst dag,
en vanavond was een prachtiger vollemaan.

Ja, er is veel om dankbaar voor te zijn!
Terecht dat er een speciale dag is om dat te vieren!

Happy Thanksgiving.

Ok, het is alweer Oktober en ik loop een beetje achter in mijn Bloggen.
Sorry.
Hier is weer een inhaalslag van de laste weken.
Het is vooral modder verhalen…
met ertussen in een paar zonsopgangen, rodeo, hertjes en koeien.

Zoals velen van jullie weten hebben wij vanaf de winter een beetje waterleidings problemen (en computer, en tractor, en maaimachine…) problemen gehad.
Wij hebben toen de water leiding in het voorjaar opgegraven en de leiding weer aan elkaar gemaakt.
Toen ging het goed voor 5 weken en toen hadden wij weer geen water.
Maar toen was alles zo nat, dat geen machine kon komen om de leiding weer op te graven ( alle leiding liggen ongeveer 4 meter diep). Dus, hebben wij besloten een reserve leding dat bedoeld was voor beluchting van de dugout (water poel) te gebruiken.
Dat ging goed voor 5 weken.
En toen hadden wij geen water weer.
Toen was alles nog steeds zo nat dat wij nog steeds geen kraan kon laten komen.
Gelukkig had Eric een reserve slang ingegraven dus ging wij die maar gebruiken.
en dat ging goed voor 5 weken en toen hadden wij geen water.
En toen was Eric het zat.
En, er waren geen water slangen nog over.
Toen zei ik een paar hele vieze woorden.
Maar dat hielp niet,
wij hadden nog steeds geen water.
 Eric zei, wij gaan een nieuwe leding in laten zetten.
Maar dat kost dan dik 7000 dollar.
En toen zei ik, nee.
En toen belde wij Randy en hij zei dat hij de leiding kon opgraven en fuseren en hij gagandeerde dat het goed zo zijn.
En toen kwam hij afgelopen Zondag.

En Eric keek toe!

En toen hadden wij weer water!

Ook, afgelopen weekeind was er weer een rodeo in High Prairie. Deze rodeo was een “Native”  ofwel een Indianen Rodeo. Wat hebben deze mensen leuke namen er waren een  Darryl Manygreyhorses ( “veel grijze paarden”, hij reedt op een vos kleurig paard), en er was  een Riley Dodginghorse (“Weg deukend paard”) en wat denk je van Shane Manywounds (“Vele wonden”), daar krijg je acute medelijding voor!

Hier wordt een bronc rijder van zijn bokken paard eraf gehaald door de "pick up man"

Dit is Meneer Veel grijzen paarden in de steer wrestling:

Doordat de dagen langer worden en de nachten kouden krijgen wij natuurlijk prachtiger zonsopgangen..
Dat doet mijn ziel goed…

en dan de eerste straaltjes zon licht op de bomen:



En toen kwam dit weekeind aan en toen ging wij weer in de modder spelen.
Buurman Tyler kwam helpen onze wegen op de boerderij weer een beetje begaanbaar te maken. Wij hebben een scrapper van de gemeente gehuurt en hij kon met zijn 180pk traktor, de grond gaan scrappen en de karresporen weer opvullen, alles weer vlak maken, en de wegjes ophopen en een nieuwe sloot gemaakt.
Het ging super, totdat wij vannacht weer regen gehad en toen was het gedaan met scrappen,
de klei werd plakkerig en slijmerig
en toen konden Tyler niet verder werken helaas.
Maar niet te min is er weer veel verandert!

Dit is een scrapper:

Onze niewe sloot.

Naast onze stal hebben wij een grote bult klei, afgelopen winter heeft Roy dat gebruikt als zijn ski piste!
Nadat Tyler een paar uurtjes aan had gewerkt, was er een duidelijke inham in de bult.
Toen Roy dat zag, kwam hij naar mij toen lopen en zei hij (al huilend) in het engels de volgende:
“Dad, ruined my life” (Pap heeft mijn leven verwoest  had).
Ik moest toen lachen.
Roy vond het niet grappig.
Ik moest toen beloven dat hij minimal 3 keer naar de echte ski piste mocht deze winter!

Eric heeft gister en vandaag een heel hoop wilgen geschijfegd. 
Eric noemt dit een ontginning.
Ik vindt dat alle bomen een bomen docter nodig hebben…

Verder, hebben Jess en ik de koeien gecontrollerd, of mischien hebben de koeien ons gecontrollerd…

Dit was de last geboren kalfje bij ons afgelopen zomer,
en hij doet het goed met zijn melk bekje…
Hij heeft een aparte kleur, dat komt omdat zijn moeder is vreemd gegaan met de buurman.

De jacht seizoen is hier begonnen, overal kom je nu mensen tegen die in schutkleuren rond lopen, de quads zijn allemaal uitgerust met geweren, de geweinen van de geschoten dieren liggen open en bloot op de trucks en de mannen lijken allemaal “buckfever” te hebben.
Toen ik deze hertje zag kon ik alleen maar zeggen..
run, hide.

En zo begon een nieuwe maand!